5. gün oldu.
Ve...
İlk defa bugun. Böylesine bir arzuyla yandım. Sigarayı bırakmak bu kadar zor olmamalı. Hem hani ben istediğim an bırakırdım. Ne oldu hep kurduğum o büyük cümlelere. Şimdi bu krizler niye?
İçime çekmek istiyorum, dumanı tüm ciğerlerimde hissetmek ve sonra üflemek. ama yavaşça. kurbanını, bir sanatçının eseriymişçesine boyayan katilin mükemmelliği ve yavaşlığıyla. Yavaş yavaş...
Sinirden deli deli dolanmak. .Çatcak bir şeyler aramak. Büyük bir öfke. Ardından ağlamak. Önce yavaşça ardından hıçkırıklara boğularak.
Özledim.
Tesellim;
5 gün içmediysem, hayatım boyunca da içmeyebilirim.
İçmeyebilirim.
İçmem ya.
İçmem içmem.
Evet, içmem.
